"Achter deze muur staan tien olifanten. Je ziet er zeven. Hoeveel zie je er niet?"
"Ik zie geen olifanten"
"Wat een rare olifanten"
"Waarom olifanten?"
"Welke muur?"
"Wie heeft het nu over olifanten?"
"Tien en zeven is vijftien"
"Ja daaag, hier heb ik geen zin in"
"Drie"
Vandaag worden de CITO toetsen afgenomen.
maandag 23 januari 2012
vrijdag 20 januari 2012
De klas van weleer
In mijn schoolkoffertje zit (naast brood, pennen, papiertjes, snoepjes en usb-sticks) altijd een klassenfoto. Dat is mijn eerste klassenfoto waar ik als leerkracht op sta. Niet mijn eerste klas, maar de eerste foto. Op die foto staan voor mij veelal nu onbekende leerlingen. Enkele voornamen ken ik nog (Carlos, Tanya, Mario), maar verder niets. Op Schoolbank kan ik ook al niet veel vinden. Wat en waar ik ook zoek.
Toch is er nu een (kleine) kans dat ik binnenkort wel enkele namen weet. Ik had gisteren een gesprek op school met de producent van een tv-programma. Hij is bezig met een format om een (gedeelte van) een klas uit de jaren tachtig weer bij elkaar te brengen, samen met de leraar. De klas moet een gemengde klas zijn en dat was het wel, vlak bij het Mercatorplein. Samen met iemand die gaat uitzoeken wie de leerlingen waren en waar ze nu zijn, gaat hij proberen om deze groep weer bij elkaar te brengen. Ik ben benieuwd. Héél misschien is binnenkort in dit theater, bij de NTR, te zien: Oude Jos en zijn klas van vroeger!
Toch is er nu een (kleine) kans dat ik binnenkort wel enkele namen weet. Ik had gisteren een gesprek op school met de producent van een tv-programma. Hij is bezig met een format om een (gedeelte van) een klas uit de jaren tachtig weer bij elkaar te brengen, samen met de leraar. De klas moet een gemengde klas zijn en dat was het wel, vlak bij het Mercatorplein. Samen met iemand die gaat uitzoeken wie de leerlingen waren en waar ze nu zijn, gaat hij proberen om deze groep weer bij elkaar te brengen. Ik ben benieuwd. Héél misschien is binnenkort in dit theater, bij de NTR, te zien: Oude Jos en zijn klas van vroeger!
maandag 16 januari 2012
Makreel
Vandaag was ik weer even op de school waar ooit veel begonnen is. Ik had een afspraak er tegenover. Maar een kort bezoekje aan de school hoort er dan even bij. Veel is veranderd, één gezicht hoort daar bij de inventaris.
Toen ik daar ooit werkte (was het 1984?), waren de vrijdagmiddagen vaak lang. Soms tot een uur of negen. We bleven altijd met ons tweeën achter. En jong als we waren (...) bedachten we elk weekend iets om maandag op verder te gaan. Alleen viel het 's maandags niet veel mensen op. Zoals zo vaak is voorpret vaak leuker. Eén keer hebben we bij de noodwinkel een makreel in folie gekocht en in een verder leeg aquarium opgehangen. 's Maandags zag niemand het!
Vandaag liep ik terug naar de auto en zag het voormalig noodgebouwtje staan, waar we ooit de makreel gekocht hebben. Nu zit er een viswinkel in...
Toen ik daar ooit werkte (was het 1984?), waren de vrijdagmiddagen vaak lang. Soms tot een uur of negen. We bleven altijd met ons tweeën achter. En jong als we waren (...) bedachten we elk weekend iets om maandag op verder te gaan. Alleen viel het 's maandags niet veel mensen op. Zoals zo vaak is voorpret vaak leuker. Eén keer hebben we bij de noodwinkel een makreel in folie gekocht en in een verder leeg aquarium opgehangen. 's Maandags zag niemand het!
Vandaag liep ik terug naar de auto en zag het voormalig noodgebouwtje staan, waar we ooit de makreel gekocht hebben. Nu zit er een viswinkel in...
zondag 15 januari 2012
zaterdag 14 januari 2012
De Meeuw
In Amsterdam Zuidoost zijn zelfs de meeuwen gekleurd: wit met bruine vlekken. Ze zijn trouwens ook angstaanjagend groot. Als ik op mijn werk uit het raam kijk (en dat gebeurt nogal vaak) zie ik er altijd wel een paar staan. Op het dijkje staan ze dan. Gewoon een potje te staan. Ondertussen trappelen ze. Onophoudelijk staan ze te trappelen. Daarmee imiteren ze de regendruppels en hopen ze dat de regenwormen omhoog komen. Die vinden ze nl. heel erg lekker. Je zou zeggen dat het hele slimme beesten zijn, die meeuwen. Nou vergeet dat maar. Ze trappelen nl. ook alshet regent!
woensdag 11 januari 2012
Matterhorn
Soms lees je een briljant boek. Zo'n boek dat je in één ruk uit wilt lezen, maar bewust af en toe weg legt om het maar niet te snel uit te hebben. Zo'n boek dat blijft spoken in je hoofd. Zo'n boek waarin je bepaalde mensen belangrijk vindt voor het verhaal, maar die dan sneuvelen in die strijd in Vietnam. Zo'n boek waarin je herkent dat over elke zin goed nagedacht is. Zo'n boek dat uit is, maar niet af is. Zo'n boek dat geen boek is, maar dat je bij het lezen alles voor je ziet; een soort film. Zo'n boek dat weer zo'n oorlogsroman over Vietnam lijkt, maar eigenlijk alle voorgaande boeken daarover overbodig maakt. Zo'n boek dat je iedereen wilt aanraden, maar eigenlijk alleen maar voor jezelf wilt houden. Zo'n boek heb ik gelezen. Matterhorn.
zondag 8 januari 2012
Madrid, slot
Santa María la Real de La Almudena is de kathedraal van Madrid. Ik liet al eerder een foto van de buitenkant zien.
De binnenkant was net zo mooi. Toen we binnenkwamen, zoals het hoort zonder entree te hoeven betalen, zagen we de traditionele opbouw van een kathedraal. Ook hier een rondgang met kapelletjes en een bovenloop.
Maar er was toch iets vreemds aan deze kathedraal. Wat precies kwamen we pas achter nadat we in het boekje lazen dat de kathedraal in 1992 ingewijd was door de toenmalige paus. Dit was een moderne kathedraal.
Oud en nieuw waren prachtig vermengd met elkaar!
De binnenkant was net zo mooi. Toen we binnenkwamen, zoals het hoort zonder entree te hoeven betalen, zagen we de traditionele opbouw van een kathedraal. Ook hier een rondgang met kapelletjes en een bovenloop.
Maar er was toch iets vreemds aan deze kathedraal. Wat precies kwamen we pas achter nadat we in het boekje lazen dat de kathedraal in 1992 ingewijd was door de toenmalige paus. Dit was een moderne kathedraal.
Oud en nieuw waren prachtig vermengd met elkaar!
Abonneren op:
Posts (Atom)




